• stworzenie ustalonego pomieszczenia,
• rozmieszczenie elementów wyposażenia wnętrz wg wskazówek klienta,
• aranżacja danego pomieszczenia wg przyjętych kryteriów.

Projekt zawiera:

• 1 komputerową wizualizację wnętrza – widoki ścian/posadzek wraz z perspektywa wnętrza,
• rzut pomieszczenia wraz z wymiarowaniem docinek materiałów,
• zestawienie ilościowe materiałów (płytki, panele, itp.).

***

ARANŻACJA PRZESTRZENI:

• stworzenie ustalonego pomieszczenia wraz z naniesionymi własnymi rozwiązaniami,
• rozmieszczenie i dobór elementów wyposażenia wnętrz wg własnego uznania lub wskazówek klienta (meble, lampy, dodatki, itp.),
• dobór kolorystyki ścian, mebli, itp.
• aranżacja danego pomieszczenia wg przyjętych kryteriów,

Projekt zawiera:

• 2 komputerowe wizualizacje wnętrza – widoki ścian/posadzek/sufitów wraz z perspektywa wnętrza,
• rysunki techniczno-wykonawcze – rzut pomieszczenia wraz z wymiarowaniem i wielkością docinek materiałów,
• zestawienie ilościowe materiałów (płytki, panele, itp.),
• oznaczenia kolorów ścian/mebli wg uniwersalnego wzronika barw NCS,
• zestawienie wyposażenia – nazwy i oznaczenia produktów (ew. kosztorys średni) oraz adresy sklepów wg miejsca zamieszkania lub miejsca realizacji inwestycji.

***

OPCJE DODATKOWE:

• rozszerzenie wersji I o punkt z wersji rozszerzonej,
• rysunki wykonawcze mebli na wymiar,
• rysunki lub zdjęcia wybranych detali,
• rozmieszczenie punktów instalacji elektrycznej.

***

Podłoga w kuchni

Jak zawsze wybór będzie uzależniony od tego, ile osób i jak często przebywa w kuchni. Dla licznej rodziny lub zapalonej kucharki gotującej codziennie odpowiednia będzie podłoga z twardych, łatwo nieniszczących się tworzyw . Jeśli z kuchni korzysta się sporadycznie, kryterium odporności i twardości podłogi może być bardziej łagodne.

W przypadku kuchni otwartej, gdzie zazwyczaj chcemy stylem dopasować posadzkę do tej w części dziennej można zastosować mały trik. W strefie kuchennej położyć dwa rodzaje tworzyw na podłodze: trwalsze wzdłuż ciągu roboczego ( np. płytki gresowe) a mniej odporne na środku lub w pozostałej części.

Ceramiczna
Z fakturą lub gładka niczym lustro, w kolorze natury albo jaskrawa. Rustykalna albo awangardowa. Zimna pod stopami? To już nie problem. „Współpracuje” z ogrzewaniem podłogowym.

Z wykładziną
Propozycja dla tych, którzy cenią nowoczesność, użyteczność, lubią zmiany niewielkim kosztem oraz zaskoczenia. Np. wykładzina jak metal - miękka, bez wrażenia chłodu.

Drewniana Marzenia o kuchni przytulnej, pełnej ciepłego uroku dzięki drewnu szybko się ziszczą. Tworzywo praktycznie niezniszczalne. Warunek - musi być dobrze zabezpieczone.

Z paneli
Da się je ułożyć w prosty sposób, omijając zamieszanie z remontem, także finansowe. Można to bowiem zrobić samodzielnie, a w razie przeprowadzki ? zabrać też panele.

Ceramiczna – Trwała

Zdecydowanie najodpowiedniejsze będą tutaj gresy chociaż nadają się też dobrze niektóre rodzaje terakoty(pl.podłogowych niegresowych). Płytki ceramiczne mają kilka ważnych cech na które należy zwrócić uwagę przy zakupie- w jakim miejscu chcemy je położyć. Oto one:

• Nasiąkliwość. Oznaczana jest literą E i określana w procentach. Ze względu na stopień nasiąkliwości dzieli się płytki na trzy grupy (środkowa ma podgrupę a i b). Do najniższej zalicza się płytki najbardziej odporne. Do najwyższej - mało odporne. W kuchni sprawdzą się płytki z grupy II (podgrupa a) - E 3-6%. Oddalmy się od naukowych literek i cyfr – najmniej nasiąkliwe są gresy – zazwyczaj potrójnie wypalanie pozbywa je zbędnej ilości wody. Potem w środkowej grupie zazwyczaj znajdziemy płytki uniwersalne i terakotę. A na sam koniec – ścienne, które jak można się domyślić żeby się przykleić do ściany powinny dobrze wchłonąć klej.

• Ścieralność. Określa się ją (symbol PEI) w pięciu klasach. Płytki o niższej klasie przeznaczone są do pomieszczeń o niewielkim natężeniu ruchu. Adekwatnie - o wyższej klasie nadają się do wnętrz mocno uczęszczanych. Do kuchni odpowiednie są płytki klasy nie niższej niż PEI III. Im bardziej uczęszczana kuchnia tym wyższa klasa ścieralności powinna widnieć na specyfikacji.

• Twardość. Płytki nie mogą się kruszyć, gdy coś na nie spadnie (a tego uniknąć się nie da). Skala twardości (tzw. Mohsa) rozpięta jest od 1 do10. Podobnie jak poprzednio, wyższy stopień odpowiada większej twardości. W kuchni dobrze spełnią zadanie płytki o stopniach 6-8. Czyli po raz kolejny wymienię tu gresy.

• Gatunek. Producenci wyróżniają trzy gatunki (określane cyframi rzymskimi). W pierwszym dopuszcza się pięć płytek wadliwych (różnią się minimalnie tonacją lub wymiarem – wypatrzenie, nietrzymanie kąta itp) na sto sztuk. W drugim i trzecim liczba wadliwych egzemplarzy może być większa. Ponadto w drugim i trzecim gt. mogą znaleźć się płytki z wadą szkliwa (kropki, gulki, grudki, kreski) a także odpryśniętymi brzegami czy wyszczerbionymi rogami.

Warto wiedzieć
Jak wyliczyć potrzebną ilość płytek? Najlepiej zrobią to fachowcy-jeśli mamy już zamówionego płytkarza -niech to on ustali ile, jeśli nie sprzedawcy w salonie płytek na pewno nam pomogą – byle dostarczyć im dokładny obmiar i układany wzór. My możemy jedynie ich sprawdzić. układając płytki równolegle do ścian, przy prostych ścianach dodajmy do obliczeń dodatkowe 10%  zapasu (mogą się kruszyć przy cięciu, mogą też niespodziewanie pęknąć a nasze ściany wcale nie muszą być proste). W przypadku płytek układanych po skosie, ‘w karo’, zwiększmy zapas do ok. 15%.
A co z podłożem? Powinno być równe, z wylewką, najlepiej zagruntowane z masą samopoziomującą – oszczędzimy wtedy na kleju a jakość i trwałość takiej okładziny będzie zdecydowanie dłuższa. Można też nowe płytki przyklejać na stare, ale doskonale trzymające się podłoża, albo pod płytkami zainstalować ogrzewanie podłogowe – tu przyda się odpowiedni klej pełno-elastyczny.

Światło pod wiszącymi szafkami lub nad blatem roboczym

Działając w trójkącie roboczym, potrzebujemy dobrego oświetlenia całego ciągu roboczego. Najlepsze do tego zastosowania są świetlówki  dające przyjemne dla oczu, niezbyt zimne światło. Np. typu TDL 18/830 (druga cyfra oznacza zdolność oddawania kolorów oświetlanych przedmiotów),  które dobrze oddają naturalne barwy. Ma to bardzo praktyczne znaczenie w kuchni – pozwala po kolorze ocenić świeżość mięsa czy warzyw.

Siedząc przy stole lub barku

Lampa wisząca nad nimi jest niezbędna. Ciepły krąg światła integruje domowników, daje poczucie bezpieczeństwa i wprowadza miły nastrój. Nad stołem na wysokości 50-60 cm wieszamy lampę z mleczną żarówką. Tak zawieszona nie oślepia i swobodnie widzimy współbiesiadników. Aby było przytulniej, podczas wspólnych posiłków możemy włączyć wewnętrzne oświetlenie przeszklonych szafek. Innym rozwiązaniem służącym tworzeniu miłego nastroju w kuchni są reflektorki halogenowe (tzw. koniki), zainstalowane na niewielkich wysięgnikach na górnej krawędzi kredensu.

A co z ogólnym oświetleniem??

Główna lampa sufitowa w kuchni przydaje się przede wszystkim przy sprzątaniu, ponieważ oświetla równomiernie całe pomieszczenie. Jednak i wtedy przydaje się doświetlenie zakamarków. Równie dobrze sprawdzą się tutaj drobne oczka, porozmieszczane na suficie nad całą powierzchnią posadzki kuchennej.

Podłogi to powierzchnie użytkowane zawsze i wszędzie, codziennie. Muszą być wytrzymałe, bezpieczne i dopasowane do charakteru wnętrza oraz potrzeb domowników. Spośród całej gamy ‘okładzin’ podłogowych możemy wyszczególnić:

- płytki ceramiczne,

- kamienie naturalne,

- podłogi drewniane i panele podłogowe;

- wykładziny pcv (linoleum), posadzki żywiczno- epoksydowe oraz poliuretanowe;

- wykładziny dywanowe, dywany, dywaniki/chodniczki, maty.

PŁYTKI CERAMICZNE

Płytkami ceramicznymi spełniającymi wymagania zarówno trwałości, twardości i bezpieczeństwa są bez wątpienia gresy. Tylko w tej grupie produktów występują zarówno gładkie (naturalne), strukturalne (skałka) i polerowane (bądź pół-polerowane), od małych 10×10 aż do takich formatów jak np 65×100 czy 80×80 i to tylko biorąc pod uwagę polskich producentów. Imitują naturalny kamień, marmur, drewno a nawet skórę węża

Antypoślizgowość: Jeśli chodzi o antypoślizgowość minimalna to R9 a maksymalna- R13 oznaczająca największy opór płytki. Dotyczy to w większej mierze gresów szkliwionych niż nieszkliwionych.

PODZIAŁ WG POMIESZCZEŃ:

>>KUCHNIA :: >>ŁAZIENKA :: >>SALON/HALL::

Oświetlenie centralne (plafon) + punktowe nad lustrem

Silniejsze oświetlenie powinniśmy zainstalować w strefie lustra gdzie wykonujemy szereg czynności: makijaż, golenie, zakładanie soczewek kontaktowych. Pamiętajmy – światło zainstalowane zbyt wysoko może powodować rzucanie cieni na twarz.

Dla przykładu przy lustrze instalujemy oświetlenie punktowe, a na suficie, centralnie względem pomieszczenia oprawę sufitową z lekko zmatowionym kloszem rozpraszającym światło. Takie rozwiązanie najlepiej sprawdza się w małych lub średnich łazienkach gdzie jest np niewielkie okno, szerokie lustro odbijające światło albo pomieszczenie wyłożone jest jasnymi płytkami (patrz rysunek powyżej).

Oświetlenie główne + ruchome nad szerokim lustrem

Można też zastosować oprawy niskonapięciowe, w których źródła światła można skierować zarówno na boki jak i w dół otrzymując wtedy światło bardziej skupione. Mogą to być podwójne lub potrójne lampki, lub np kilka punktów zainstalowanych na wspólnej szynie (gdy mamy lustro na szerokość łazienki). Jednakże nawet wtedy wskazane jest zainstalować kilka punktów świetlnych w pozostałej części pomieszczenia. Zdecydowanie poprawi to funkcjonalność i wizualną stronę łazienki, eksponując dekoracje i strefy użytkowe.

Jednym z lepszych rozwiązań jest stosowanie montowanych po bokach lustra dekoracyjnych kinkietów. Równo oświetlają twarz, eliminując cienie utrudniające wykonywanie zabiegów kosmetycznych.

Oświetlenie boczne lustra

Oprawy oświetleniowe powinny być dopasowane do stylu łazienki. Oświetlenie nowoczesne to idealne rozwiązanie do surowych i prostych wnętrz. Czasami jest jedynym z dodatków ożywiających i dopełniających wystrój wnętrza. Wielkość lampy także ma znaczenie: do małych łazienek raczej nie zainstalujemy dużej oprawy, a do niskich pomieszczeń-wiszącej na długim sznurze czy łańcuchu. Preferowane są subtelnie wykonane sufity podwieszane, w których zastosowane są odpowiednie bezpieczne oprawy.

Oświetlenie punktowe na szynie

Oświetlenie w łazience a bezpieczeństwo:

Przy planowaniu oświetlenia w łazience powinniśmy bazować na normach budowlanych. Wg normy PN-IEC 60364-7-701 w łazience wydzielone są cztery strefy ochronne, zdefiniowane poprzez przestrzenie kąpielowe – brodzik lub wannę.

W każdej strefie mogą być instalowane tylko takie urządzenia i oprawy, które spełniają odpowiednie parametry szczelności (tzw. IP- internal protection czyli ochrona wewnętrzna ). Na opakowaniu każdego urządzenia elektrycznego znajdziemy oznaczenie IP XX, gdzie pod pierwszym ‘X’ znajdziemy stopień ochrony przeciw przenikaniu ciał stałych, a pod drugim ‘X’ odporność na przenikanie wody. Im wyższa cyfra tym lepszy parametr.

Najwyższe IP mają plafoniery, lampy sufitowe (czasem stosowane również na ścianach), gdzie zastosowano żarowe źródło światła (czyste, zbliżone do naturalnego światło).  Kinkiety, które stosuje się często obok lustra, montowane są różne źródła światła: żarowe, halogenowe i wysokonapięciowe halogenowe.

Pierwszy kontakt:

• wybór zakresu i czasu opracowania projektu,

• rozpoznanie potrzeb, upodobań klienta dot. charakteru i stylu wnętrza,

Potrzebne materiały:

• dokładnie zwymiarowany rzut pomieszczenia z góry wraz z przyłączami wody i kontaktami,

• w przypadku nietypowych ścian czy skosów – także zwymiarowane rysunki tych ścian,

• ew. spis wybranych elementów wyposażenia wnętrz (producent/model).

Kontakt drugi:

• ocena projektu wstępnego zawierającego główne założenia,

• przedstawienie sugestii projektanta i naniesienie ew. poprawek.

Kontakt trzeci:

• przekazanie pełnej dokumentacji projektu wg wybranej wersji,

• ew. doradztwo i nadzór autorski (Opole/Rzeszów – osobiście, w innym przypadku: on-line).

Najlepszym początkiem do ergonomicznej łazienki byłoby działanie ‘u podstaw’. Przede wszystkim trzeba sobie zadać pytanie do czego i dla kogo ma być ta łazienka. To pozwoli nam określić priorytety i łatwiej nam będzie osiągnąć konsensus.

Przykładowo mając dużą rodzinę i większą łazienkę rozsądniej byłoby oddzielić wc od części kąpielowej, a w samej łazience zamontować dwie umywalki lub jedną szerszą, np podwójną. A jeśli dla kogoś jedyny relaks kojarzy się z długą kąpielą w wannie- nie pozbawiajmy go tej przyjemności.

Łazienka ze swobodnym dostępem do wc, bidetu i wanny. Szeroka umywalka i lustro umożliwia korzystanie z niej 2 osobom na raz

Jeśli już wiemy na czym nam zależy spójrzmy na plan pomieszczenia z rozmieszczonymi rurami i wyjściami. Widok zapewne mało zadowalający bo po chwili okazuje się, że przez pralkę dwie umywalki nijak się nie z mieszczą a wannę w ogóle najlepiej sobie wybić z głowy.. Spokojnie, bez paniki! Z każdym rokiem producenci ceramiki sanitarnej i sprzętów agd tworzą ciekawsze w rozwiązania i bardziej uniwersalne produkty. Nigdy też nie dajmy się przekonać, że przygotowanych wyjść rur nie da się przesunąć lub zakamuflować. Wszystko się da, czasem trzeba tylko pójść na małe ustępstwa (np zrezygnować z szafki -słupka na cześć kilku otwartych półeczek).

Prysznic i wanna w jednym. Szeroka umywalka, wc i pralka w małej łazience.

Łazienka jest dla nas a nie my dla łazienki!

I w tym momencie dochodzimy do ergonomii. Nie dajmy się łazience przytłoczyć wymiarami albo ułożeniem sprzętów. Nie pozwólmy by moda decydowała za nas co ma się w niej znaleźć. Przecież to nasza przestrzeń i to my będziemy w niej żyć, a nie żaden nawiedzony designer.

Musimy sobie tylko zdać sprawę ile miejsca zajmują poszczególne sprzęty i jakie odległości pomiędzy mini musimy zachować. Żeby to zrobić rozrysujmy łazienkę na kartce w kratkę, zachowując konkretną skalę. Zaznaczmy drzwi i okna, ich odległości od pozostałych ścian wraz z wysokością nad posadzką. Z drugiego kawałka papieru wytnijmy sprzęty w żądanych wymiarach (w tej samej skali co łazienka) i spróbujmy rozmieścić w naszym pomieszczeniu. Główną postacią będzie tu koło o promieniu 30 cm (w skali) symulujące człowieka i minimalną powierzchnię, którą zajmuje podczas przemieszczania się i obrotu.

Mała łazienka w bloku. Stoją w niej tylko niezbędne sprzęty.

Zapomniałabym- dobrze jest przed ostatecznym wybraniem ceramiki łazienkowej, wybrać kolekcję płytek łazienkowych (wymiary i wstępne ułożenie dekoracji). Unikniemy zbędnych docinek i kombinowania, a łazienka będzie wizualnie przyjemniejsza dla oka.

Wróć doERGONOMIA POMIESZCZEŃ>>

Cóż to takiego..?

To nie jest typowy blog o problemach nastolatek, to blog o problemach każdego człowieka- młodego, po raz pierwszy budującego swoje małe gniazdko i tego starszego, który nie raz już zmieniał swoje miejsce zamieszkania, za każdym razem budując je na nowo.. Zapraszam do miłego oglądania moich prac. Są to zarówno proste realizacje wizji klientów jak i własne, wolne pomysły. Jednakże zawsze pomieszczenia prawdziwe, zrealizowane w rzeczywistości.

Praca w kuchni może być albo przyjemnością albo katorgą. Codziennie w kuchni wykonujemy mnóstwo czynności: segregowanie, mycie, obieranie, krojenie, gotowanie, pieczenie i zmywanie. Aby za każdym razem przebiegło to szybko i sprawnie, niezbędne sprzęty i oświetlenie należy rozmieścić kierując się zasadami kuchennej ergonomii.

TRÓJKĄT, bynajmniej nie Bermudzki..

W jednym z serwisów wyczytałam, że odpowiednia ergonomia w kuchni potrafi skrócić czas gotowania o 28%, a przygotowywania posiłków  nawet o 60%! Niesamowite?! Jak najbardziej. Ale nie zagłębiając się w procenty i proporcje jedno jest pewne-odpowiednio ułożone sprzęty, szafki i miejsce na przygotowanie posiłków sprawią, że po prostu będzie nam wygodniej i praca pójdzie sprawniej.

Cała sprawa z TRÓJKĄTEM zaczyna się od łańcucha wykonywanych czynności. Wiadomo, że dania, potrawy nie powstają z powietrza. Potrzebne produkty albo właśnie przynieśliśmy ze sklepu (bądź ogródka) albo wyciągamy z lodówki. Podobnie z naczyniami i sztućcami. To jest właśnie pierwsze ogniwo łańcucha i pierwszy róg naszego trójkąta: Lodówka i szafki. Najlepiej jeśli lodówka, lub główny blat roboczy znajduje się blisko wejścia. Unikniemy wtedy przeciskania się z zakupami przez całe pomieszczenie.

Następnym ogniwem jest wstępne przygotowywanie potraw (oczyszczanie, rozdrabnianie, mieszanie, przyprawianie). To róg  drugi trójkąta: zlewozmywak i kosz na odpadki. Ostatni- trzeci- róg trójkąta wiąże się nieodzownie z ostatecznym przygotowaniem potraw: Kuchenka, piekarnik, mikrofala.

Tak powstaje tzw. trójkąt roboczy, a najważniejsze sprzęty czyli kuchenka, lodówka i zlewozmywak powinny tworzyć wierzchołki tego trójkąta. Trójkąta, a nie linii! Przy czym dla osoby praworęcznej sprzęty te należy rozmieścić w powyższej kolejności zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a dla osoby leworęcznej odwrotnie.

Trójkąt to nie wszystko..

Najważniejsze, żeby pomiędzy tymi newralgicznymi sprzętami zachować przynajmniej 40 cm odległości. Miejsce to przeznaczamy na blaty robocze (np. miejsce do wykładania zakupów), a pod i nad nimi-na szafki, półki i najbardziej wygodne-jeżdżące szuflady Drugą co do ważności rzeczą jest odpowiednia liczba gniazdek elektrycznych (pamiętajmy, ze nie wszystkie sprzęty mają długie kable) i oczywiście dobre oświetlenie blatu roboczego.

Zazwyczaj wystarcza jedno główne światło i punktowe oświetlenie przy blacie i zlewie (pochłaniacz zapachów/okap zazwyczaj ma swoje własne światełko). Jeśli kuchnia jest duża, oprócz świateł punktowych przydadzą się dwie,  trzy lampy równomiernie oświetlające pomieszczenie. Do doświetlania idealnie sprawdzają się oczka świetlne w suficie podwieszanym lub pod szafkami wiszącymi.

Na koniec-sztuka wysoka

Ludzie z natury nie są jednego wzrostu, ale kręgosłup podobnie szybko sie męczy. Dlatego też dobrze jest dostosować wysokość blatów i stołu do naszego wzrostu (szafki z regulowanymi nóżkami) lub zaplanować możliwość wykonywania prac kuchennych na siedząco. Standardowa wysokość blatów to 80-90 cm dla pozycji stojącej a 110 dla siedzącej. Jeśli planujemy do kuchni wstawić stół dla większej ilości osób pamiętajmy, ze wygodny będzie kiedy na jedną osobę przypada powierzchnia 60×30 cm. Dobrze gdy ma dostęp ze wszystkich stron i posiada jasne oświetlenie nad blatem.

Bardzo ciekawie i zrozumiale przedstawione jest to na stronie IKEA: Ergonomika IKEA

A w cale nie potrzeba wiele żeby z ciasnej łazienki zrobić przytulny salonik. Diabeł tkwi w szczegółach!